Wie is Yvon?
Met deze reu Boy van het Gantelhof heb ik VH1 gehaald en omdat het een zoon was van Carlos van Wi-Rias-Hof (een bekende hond uit die tijd van Bep Rijks) moest ik er clubmatches mee draaien in binnen en buitenland. Het was een mooie kynologisch gebouwde hond met een heel fijn karakter en met hem heb ik vrij veel “Uitmuntend” gelopen. Er zijn enkele nesten gefokt maar het kwam niet uit wat we ervan verwacht hadden. Het waren mooie en fijne huishonden en daar was ook alles mee gezegd.
Na deze Boy heb ik een langstokhaar gekocht (dus geen clubmatches) want de africhting sprak mij veel meer aan. Met deze hond John-Boy von Haus Marko geboren 1 maart 1982, combinatie Panter van Hexagon met Arnie vom Allerstein, behaalde ik VH3. Met hem heb ik vrij veel wedstrijden gedraaid voor kgr. Westland en ook demonstraties gegeven. In 1988 kreeg deze hond spondylose en moest met de wedstrijdsport ophouden. In 1989 kreeg ikzelf een ernstig ongeluk in Frankrijk waarbij ik mijn linkerknie nagenoeg verbrijzeld heb. Met vele operaties en wat kunststof in de knie kon ik na jaren revalideren (tot 1997) mijn gangen naar de velden weer terug vinden.
Ook in deze vervelende periode is de hond overleden en heb toen van Mar vd Heuvel een reu gekocht vanuit België. Zij en haar toenmalige echtgenoot Wim van Dijk hadden een reu en een teef tegoed uit Fina van het Zuidpark die verkocht was aan Hugo Ouytsel uit Geel. Dit werd Quento-Boy van Hertenhof geboren 24-01-1992 een zogezegde combinatie fok met Fina van het Zuidpark en Marcos van ’t Katrinahof. Dit bleek een shit hond te zijn voor de africhting en een 1ste klas kynoloog en als huishond was het een geweldenaar. Een kennis heeft er nog VZH-IPO op kunnen zetten en dat was ook alles. Van deze hond zijn veel foto’s genomen voor in honden encyclopedieën, posters e.d. (o.a. van Esther Verhoef), daar was hij uitermate geschikt voor.
Toen deze hond vertrok op 5 jarige leeftijd, dit op onverklaarbare wijze (gestolen en/of ontsnapt uit mijn tuin) heb ik bij Mar van den Heuvel (eigenaar: Kennel Van het Zuidpark) een andere hond gekocht en dat is Boy-Quidas van het Zuidpark geb. 27 sept.1997. Deze bleek na 7 maanden een langstokhaar te wezen, maar dat deerde mij niet want het is een heerlijke hond om mee te werken, VH3, IPO3. Met hem heb ik vele wedstrijden gedraaid voor kgr. De Randstad, alleen deze hond had mij iedere keer weer tuk bij het onderdeel speuren. Hij kan te goed speuren. Hij had een goede speurder kunnen zijn bij de trackerdogs en/of bij de politie voor het zoeken van bepaalde stoffen, daar ben ik te laat achter gekomen na een proefperiode. Boy-Quidas was jammer genoeg te oud om hem daar volledig voor in te zetten.
Aangezien mijn levenspartner Jan Schultz één hond in huis genoeg vond, heb ik hem toch kunnen overhalen om een 2de hond erbij te nemen. De combinatie van Zomby van het Zuidpark en Lord vom Schwartenzwinger overwoog ik om daar een pup van te nemen. Deze combinatie heeft mij Greif van het Zuidpark geb. 19 nov. 2001 gegeven. Een harde, zelfverzekerde hond die naar het aanzien mij misschien wel ver in africhting kan brengen. Of de duivel er mee speelde kreeg deze hond door een terugsprong over de haag (15 mnd leeftijd) zo’n grote blessure (een beschadiging van de kruisbanden en breuk in het kniegewricht) dat ik een klein jaar met hem moest stoppen. Dankzij dr. Karel Crama die hem ruim 4 maanden in het gips heeft gezet (geen operatie) en daarna de natuur zijn verdere uitwerking mocht doen, ben ik (althans Nathasha Rijsdijk) in februari 2004 weer begonnen bij kgr. Westland (spieropbouw bij de behendigheid). Hij heeft zijn VH1 gehaald bij Kringgroep De Randstad zonder de haag te springen (-15) dit in overleg met de keurmeester en in juni 2004 heeft hij zijn aankeuring in Kkl.2a gedaan. Greif had helemaal geen problemen met springen (zat tussen mijn oren) en in 2005 zijn IP1 gedaan en in 2006 zijn IP2, A.96, B.92 en C.88 op vreemd terrein. Voordat ik dit aan de NBG vereniging GHSV Schiedam (op dat moment mijn trainende club) bekend kon maken was er 1 persoon die het snel moest doorbrieven. Dit door ongenoegen van deze NBG vereniging dat ik niet gemeld had (ik had een gegronde redenen voor, maar daar wilde ze niets van weten). Dus Yvon kon vertrekken.
Mar van den Heuvel heeft gevraagd of ik bij kgr. Phoenix wilde komen trainen om daar de andere nodige IP3/SchH.3/VH3 diploma te gaan halen, omdat Greif een moeilijk af te richten hond was in Afdeling C. Deze jonge hond heeft bewezen dat hij in alle onderdelen een kanjer is, maar nu is de vraag of we hem goed kunnen neerzetten voor de wedstrijd zowel voor de VDH als voor de NBG. Door zijn hardheid (vooral in Afd. C). De hond is qua kracht en wezen te sterk voor mij. Ondanks dat was er voor hem maar 1 baas en dat ben ik.
Hij heeft op heel jonge leeftijd vele dekkingen gedaan (ook in het buitenland) bij teven van de VDH, NBG en de KNPV en heeft meer dan 60 nakomelingen (het 1ste nest was 17 september 2004). Daarvan zijn velen (voor) en/of afgerontgend en met perfecte heupen en ellebogen beoordeeld. Ook heeft hij al vele kleinkinderen in binnen en buitenland. Zijn zoon Quay van de Moezenbulte heeft op de WUSV in Krefeld meegedaan. Enkele van zijn nakomelingen zitten of hebben gezeten o.a. bij bekende africhters, Gerard Besselink (Qliff), Johan van Vliert (Quay), Jaap de Bruin (Nikki), Ineke van Welie (Tora), Anja van der Meijden (Stevie), Ad van Yperen (Nick), Edwin Esser (Quincy), Seije Kulmala (Pia-Vinski), Dirk Molenkamp (Smokey) Willem Bordewijk (Cassidy), Janny Schouten (Heavy), Joyce Meijer (Caspto), Riitta Lapinleimu (Hero en Hilary) en Nel Tjipjes (Sky). In Finland, Duitsland, Estonia, Amerika, Griekenland en Belgie zijn ook geleiders tevreden over Greif zijn nakomelingen. Op 18 januari 2007 is Greif, mijn maatje, overleden aan een inwendige bloeding van zijn endeldarm. Binnen 1 uur was hij doodgebloed, dit is een verschrikkelijke dood. Onze dierenarts Jacob Nijhuis heeft hem nog geprobeerd te redden. Dit heeft mij en ook vele mensen die Greif kende enorm getroffen, want zo'n karakter hond kom je maar weinig tegen. Hopende dat zijn nazaten de werkdrift, karakter en bouw meekrijgen van deze voor mij uitmuntende hond en tevens dat hij een aanwinst zal zijn omtrent de meerwaarde voor de fokkerij van onze Duitse Herdershond.
In september 2006 raakte Boy-Quidas van de ene op de andere dag verlamd. Na een paar dagen kon hij gelukkig weer lopen. Op 23 mei 2007 is Boy bezweken aan zijn aandoening. Hij was helemaal op en hij ging rustig heen. Ik heb er vrede mee, want het was een hele fijne hond. Een fijne sporthond waarmee ik vele wedstrijden mee heb gedraaid. Het hoogste wat ik bereikt heb met hem was 280 punten op een ABC-wedstrijd. Ondanks zijn handicap heeft hij net als voorheen bij Greif mijn nieuwe pup opgevoedt. Larry van het Zuidpark. Larry, geboren 30 augustus 2006, is de zoon van Dezhra van het Zuidpark (een halfzus van Greif) en Falko vom Zäschkenhof (een halfbroer van Greif).
Larry is vaak vergezeld geweest van zijn moeder Dezhra en grootmoeder Zomby die regelmatig hier bij ons waren. Ook zijn zus Lotte is hier een poosje geweest, i.v.m. operatie van Mar aan haar schouder. Lotte werd loops en dat gaf problemen met Larry zijn hormonen. Dus Lotte is weer teruggegaan naar Mar vd Heuvel. Inmiddels heb ik uit het M-nest van het Zuidpark een teefje aangehouden. We noemen haar Maryvo. Ze is een gelijkenis van Zomby. Heel erg temperamentvol. Zomby en Dezhra zijn inmiddels heengegaan allebei op een respectable leeftijd van ruim 12 en 10 jaar. Dus we trainen nu met Maryvo en Larry bij kgr. De Randstad. Larry heeft inmiddels SchH.1, IPO2 en is aangekeurd in Kkl.2a. Maryvo heeft IPO1 en zal in 2010 worden aangekeurd. Met deze teef ga ik zelf fokken en waarbij ik eindelijk (na zoveel jaren samengewerkt te hebben met Kennel van het Zuidpark) mijn eigen kennelnaam gebruiken. ----------------------- Als ik in onsterfelijkheid zou geloven, geloofde ik dat bepaalde honden die ik gekend heb, naar de hemel zijn gegaan en maar héél, héél weinig mensen.